با سلام به همه دوستان عزیز کتاب استاد عزیز (قاسم غیرتمندان) چاپ شده تمام هزینه چاپ و غیره ... با خود استاد بوده برای حمایت لطفاً برای تهیه کتاب راز یاس با امضاء استاد با شماره 09118665700تماس بگیرید همچنین برای دیدن بقیه جلد کتاب
سال هـزار و
دويست و نود و
يك در تهران چشم بر جهان گشود. مادرش"عـذرا" و پدرش
"موسی
معـروفی" از شاگردان برگزیده درویش خان و از موسيقیدانان بزرگ
دوره خود بود. پنج سال
داشت که خواهـرش "نرگس" به دنیا آمد. چند سال بعـد
در هـمان دوره کودکی مادرش را از دست داد
و در خانواده پدریبزرگ شد. ابتدا موسيقی را از پدر می
آموخت و تار می نواخت و با نواختنويولن نيز آشنا شد .بعـد
از دوره ابتدایی، در چهارده سالگی در دوره ای کهوزيری مدير
هـنرستان موسيقی بود، به
آنجا رفـت و به تحصيل مشغول شد. بهپيانو روی آورد
و نزد خانم تاتیانا خاراطیان به یادگـیری تکـنیک نوازندگیپیانوی کلاسیک
مشغول شد. اتودها
و پرلودهای شوپن، سوناتهای موتسارت،بتهوون، شوبرت و
فـوگ های باخ را با مهارت می نواخت. در کناد موسیقیکلاسیک،
موسیقی ایرانی را
هـم ادامه داد و تحصيلات موسيقی را نزد عـلی نقیوزيری کامل کرد.
در هجده سالگی با "شـمسزمان" ازدواج
کـرد که حاصل این
ازدواج چهـار فــرزند بود. "منوچهر" ،" شکوه زمان (
گـیتی )" ، "ژیلا" و "فـرهاد".
درسالهـزار و سيصد و
دوازده (در
بيست و يك سالگی) به دليل استعداد شگـرفـش درموسيقی به
استخـدام وزارت فـرهـنگ
وقـت در آمد و معـلم موسيقی مدارس تهرانشد و به آموزش
سلفـژ و ديکته موسيقی
در هـنرستان پرداخت. او از سال هـزارو سيصد و نوزده
هـم زمان با افـتتاح راديو به اين موسسه پيوست و سال ها تکنواز پيانو
بود. از سال
هـزار و سيصد و سی و دو به سرپرستی موسيقی راديومنصوب شد و
هـمزمان با آن به عـضويت
شورای عـالی موسيقی نيز در آمد. معـروفی هـمچنين رهـبر ارکستر شماره يک
و رهـبر ارکستر بزرگ گـلها بود. اوتنظيم آهنگ های
شيدا،
عارف، رکن الدين خان و درويش خان و بسياری ديگـر ازآهـنگسازان
معـروف ايرانی را به
عـهـده داشت. خودش می گويد:
"از بدو تاسيس
راديو در سال
هـزار و سیصد و نوزده در آنجا هـم مشغولشدم. در آن
موقع سنی
نداشتم ولی هـم نوازنده پيانو بودم و هـم رهـبرارکستر شماره
يک. سال اولی
که راديو تاسيس شد، در اولين ارکستر راديو ايننوازنده ها
بودند: صبا،
حبيب سماعی، حسين تهرانی، مرتضی نی داوود و خودمن. بعدها که
برنامه گلها
تاسيس شد من رهـبر ارکستر آن شدم و نوازندهپيانو و
سوليست هـم بودم. برای
ارکستر گـلها هـم قطعاتی تنظيم می کردم."
او در نواختن
پيانو برای
موسيقی ايرانی، از روش مشير هـمايون بيشتراز مرتضی
محجوبی اقـتباس می کرد. اما
شيوه ای ويژه و يکتا داشت که تکـنيکدر آن آشکار
بود. معـروفی بيش از چهل سال سابقـه فعاليت در زمينهآهـنگسازی
دارد. معـروفی و
پدرش نخستين کسانی محسوب می شوند که قـطعاتی دردامنه موسيقی
ايرانی برای پيانو ساخته
و تنظيم کرده اند. اولين قـطعه ایکه مـعروفی ساخت "ترانه های
خیام" بر اساس رباعـيات خيام بود که
در سالهـزار و سيصد و پانزده اجرا شد.
از جملهخدمات
فـرهـنگی و آموزشی
استاد می توان به سال های تدريسش در دانشگاهتهران اشاره
كرد. در آن زمان روش ساخت
آهـنگ و فرم های اصيل موسيقی راتدريس می كرد. استاد در سال های
عـمرش در دانشگاه تهران و هـنرستان موسيقیشاگـردان
بسياری تربيت كرد
كه خودشان از هـنرمندان به نام كشور هستند. اردشير روحانی،
افـليا پرتو، انوشيروان روحانی، پرويز
اتابيگی (اتابـكی)،مهين زرين پنجه و ساسان
محبی. خودش می گويد:
"سبک من را
انوشيروان
روحانی، اردشير روحانی، افـليا پرتو، مهين زرينپنجه ، ساسان
محبی و قاسم
غیرتمندان خوب می نوازند. آنها شاگردان خوبـم بوده اند. آنها همموسيقی
ايرانی را می دانند و هـم موسيقی غـربی را. موسيقی ايرانی را وقتیبه
شاگرد درس می دهـيـم که دست روان داشته باشد و موسيقی کلاسيک را زدهباشد.
چون موسيقی کلاسيک دست را روان و نت خوانی را قوی می کند. بعداموسيقی
ايرانی به او درس می دهـيـم، چون موسيقی ايرانی تکنيک مفصلی دارد. "
جواد معروفی
فردی فروتن، خوش مشرب و
صمیمی بود.
شاید
بتوان
گفت از جمله کسانی بود که درطول عمرهنری خود سعی وافری درآشتی موسیقی سنتی و
غربیداشت.
+ نوشته شده در پنجشنبه ششم فروردین 1388ساعت 20:56  توسط احمد
|